A continuar imos por unha serie de nomes vernáculos e cousas sobre páxaros recollidas a Toño Prieto 'Toné', de máis de 70 anos de idade, veciño e natural de Verín.
Primeiro hai que dicir que na bisbarra de Monterrei non se di 'paxaro' ou 'niño', dise 'páxaro' e 'nino'.
Isto é o que nos contou:
Labradeira, nome para designar a
Motacilla alba por andar cando a xente estaba a labrar a terra.
"Moitas teñen as patas mutiladas porque tratan de collelas as Truitas cando andan nas xougas do río e córtanlle os dedos".
 |
| Labradeira |
Avión,
Oriolus oriolus
Bubela,
Upupa epops
Cuco,
Cuculus canorus
"É o primeiro páxaro que canta".
"A Lamprea boa non debe estar cucada", referíndose a que nos meses que canta o cuco non son boas as Lampreas.
Pigardo,
Garrulus glandarius
Ruseñol,
Luscinia megarhynchos
"Si se colle e se mete nunha xaula suicídase, había que porlle un pañuelo para que non se tiraran ás paredes".
Xílgaro,
Carduelis carduelis
"Os Cardos son o alimento máis rico que teñen os páxaros cantores".
Verderol,
Chloris chloris
Pardal,
Passer domesticus
"Están a mutar, antes eran regordetes, agora son máis pequenos".
Vencello,
Apus apus
"Non fan niños, buscan buratos; é un depredador; teñen garras e pico grandes".
Anduriña,
Delichon urbicum,
Hirundo rustica
"Non se deben tirar os ninos".
Muito obrigado.
